Op wat voor een afgrijselijke wereld stevenen we af?

Uiteindelijk willen we allemaal gelukkig zijn, we willen eenheid voelen en daar deel vanuit maken. Vanuit vroegere overlevingsstrategieën willen we als mens niet uit de boot vallen, we willen horen bij de meerderheid en dus de boze buitenwereld overleven en buitensluiten. Maar wat nu als deze strategieën ons niet meer dienen, maar ons juist belemmeren om duidelijkheid te verschaffen? We voelen ons al snel opgelaten als we op een verjaardagsfeestje ineens een andere mening blijken te hebben dan de rest van het gezelschap. Alleen zij die sterk in hun schoenen staan hebben hier geen moeite mee en gaan staan voor wat ze denken en vinden. Maar zoals we in 2020 hebben gezien, is dat niet aan velen gegeven, dat ze gaan staan voor wat zij vinden los van het heersende narratief. 

Op het verjaardagsfeestje van 2020 zagen we een meerderheid die niet uit de feestelijke boot wilden vallen en een minderheid die besefte dat ze een zwemdiploma hadden dus de woelige baren niet vreesden. Maar wat ons allen bond in 2020, was het niet duidelijk kunnen zien van wat er gebeurde. Een kijken in de mist en alleen maar vage contouren kunnen waarnemen. Het hangen aan een verleden die ons zekerheid en rust leek te verlenen in vergelijking tot het nieuwe normaal. En tegelijkertijd de onrust voelen van een toekomst die nog tot in de details geschreven moet worden. Die onrust ten opzichte van dat wat we al kenden, dat geeft conflict in onszelf. Dat maakt dat we hetzij passief en volgzaam worden of opstandig en bereid om te strijden. Wat we ook kiezen, het vreet allebei energie.

De passieve aanpak onderdrukt een intuïtief gevoel dat zegt dat er iets niet helemaal in de haak is en de actieve aanpak onderdrukt het onderbuik gevoel dat het allemaal eigenlijk te groot is om bevochten te kunnen worden. De beste raad is natuurlijk om nooit iets te onderdrukken. Om altijd duidelijk te zijn over dat wat er in en met ons gebeurd. Maar dat lukte velen van ons niet. Het hele coronacircus maakt ons in de war. Het maakt ons in de war, en daar zijn we zelfs niet duidelijk over. En daar zit de crux, de eerste duidelijkheid die we onszelf kunnen verschaffen is zien en geloven dat we in de war zijn. Vanuit die verwarring hoeven het narratief van de overheid niet klakkeloos over te nemen alsof het onze eigen waarheid is. Want door te schikken en niet onze eigen zelfoprechte waarheid te volgen hopen we altijd iets te krijgen, zaken als terug naar het oude normaal of op z’n minst van de maatregelen af te zijn. En laat dat nu precies hetzelfde zijn wat de meerderheid en minderheid samen willen. We willen gelukkig zijn, en daarbij hoort ook ziekte en dood, maar we willen hier wel op onze eigen manier mee om mogen gaan. Onze eigen echte kritische vragen willen we mogen stellen om zo echte antwoorden te kunnen vinden. 

Deze mondiale verwarring wordt in stand gehouden doordat we zelf vaak niet weten wat we willen en waar we van houden. Zodra ons iets wordt voorgesteld of opgelegd dan weten we wel wat we niet willen. De visie van wat we wel willen ontbreekt. Dus zijn we overgeleverd aan de visies van anderen. Waarbij we achteraf ons dan afvragen of de situatie, door hen met visie, totaal fout is ingeschat? En dat kan heel goed mogelijk zijn, als we ervan uitgaan dat de visie van de overheid er één is die in het belang van een iedere burger is. Door andermans visie aan te nemen alsof het onze eigen waarheid is, geven we onze eigen macht uit handen, maar hopen tegelijkertijd een basis van onderhandeling te hebben en dat te krijgen waar we zelf naar verlangen zoals het oude normaal. We kunnen ons ook afvragen of we in 2020 compleet gescheiden waren van de werkelijkheid. En ja, dat waren we en zijn we nog steeds. Door het narratief, de visie van de overheid aan te nemen zaten en zitten we in een surreële wereld waar logica verruild is voor de onlogica en verwarring. Door er tegenin te gaan ontstaat er meer verwarring tussen de voor en tegen de aanpak groepen. Het tegenfront krijgt met hun aanpak wel meer duidelijkheid, maar maken nog steeds deel uit van een onlogische verwarrende wereld. De wereld is eigenlijk een soort van grote escape room geworden waar we uit kunnen komen zodra we de oplossing hebben. Onze opdracht is dan ook het vinden van het conflict en dat op te lossen. Het conflict in onszelf als ook het conflict met onze wereld.

Het conflict in onszelf alsmede het conflict met onszelf komt voort uit het gebrek aan een solide basis. Een solide basis met eigen visie. Als we in vogelvlucht naar ons leven kijken dan zien we echt wel waar ons ‘zijn’ echt tot zijn recht kwam en waar onze passie voor het leven ligt. We moeten vertrouwen hebben in een zekere mate van rijpheid die gaat komen. We doorleven genoeg ervaringen om van te leren en toe te passen. Het blijft altijd de vraag of we dat willen zien. En dan komen we weer terug op wat is het conflict in ons? Waar liggen we mee overhoop? Zijn we bang alles te verliezen? Zijn we bang de controle over onszelf en ons leven te verliezen? Zijn we bang te sterven? En het conflict in ons conflicteert met onze wereld buiten ons. Daarom is het belangrijk om even naar onszelf terug te keren. Even los te komen van het geheel. Het befaamde blokje om te lopen om weer naar onze eigen stem te luisteren alvorens terug te keren naar het geheel, te toetsen aan het geheel om zo niet verstikt te raken in onze eigen binnenwereld. Want verwarring is verwarring, gemaakt door onszelf of geaccepteerd en toegestaan van de ander.

Het is juist nu zo belangrijk om onze ideeën en visies met anderen te delen. Te netwerken, alle opties te bekijken zonder vast te houden aan opgelegde narratieven. De visies die nu onze werkelijkheid ingeslingerd worden, zijn visies die eerst geheim waren en het daglicht niet konden velen. Visies die kwaadaardig van aard zijn en die als onwaardige trucs worden ingezet om dat te verkrijgen wat een zeer selecte groep wil manifesteren. Bewuste wrede daden tegen de mensheid. Een kwaad dat opereert vanuit vakmanschap en dat tot op zekere hoogte geniaal genoemd kan worden. Al die ideeën en visies kunnen ook in een nieuwe wereld ingezet worden als gereedschap in plaats van kwaadwillende visies. Deze visies zijn gecreëerd door de jaren heen. Gewikt en gewogen. Op kleinere schaal al mee geëxperimenteerd. En nu we er aan worden blootgesteld, is dat wat wij kunnen zeggen dat we dit niet zo willen. Maar digitalisering an sich kan als genialiteit ingezet worden in het belang van een ieder. Een ander monetair stelsel kan worden ingezet in het belang van een ieder. Een gezondheidszorg die ver gaat om niemand te verliezen maar de vergankelijkheid van het leven begrijpt kan worden ingezet in het belang van een ieder.

Of het niet hebben van een visie en het nog niet hebben opgelost van het conflict in onze eigen escape room, maakt dat deze crisis en zijn donkere krachten te groot zijn om het bijltje erbij neer te gooien, dat is nu een vraag en achteraf een weet. Echter het is geen reden om onszelf niet op orde te hebben, het is geen reden om dat conflict in ons niet in de ogen te kijken. Dood gaan we allemaal. De vraag is met welke staat van dienst in het leven wil jij planeet aarde verlaten?

Over enomis

Schrijfsels en zelf vergevingen om mijn levenspatronen in de komende 7 jaar bloot te leggen, te snappen en te corrigeren door leefbare praktische statements, totdat er niets meer over is aan levenspatronen in mijn leven. Het niets zal dan het punt zijn van waaruit ik mijzelf opnieuw geboren laat worden in het fysieke leven op aarde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 2.544 andere volgers

Categorieën

Economist’s Journey to Life

http://economistjourneytolife.blogspot.com
%d bloggers liken dit: